[genç soluklar 2005]
korhan karaoysal 'alternative camp' günlüğü
korhan karaoysal
1981 İstanbul doğumlu. İlk ve orta öğrenimini İstanbul’da tamamladıktan sonra 2004 yılında Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İktisat Bölümü'nden mezun oldu. Üniversite öğrenimi boyunca fotoğraf çalışmalarına UFAT (U.Ü. Fotoğraf Amatörleri Topluluğu) bünyesinde devam eden Karaoysal, şu anda Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü'nde fotoğraf  yüksek lisansı yapıyor ve çeşitli kurumlarda fotoğraf dersi veriyor.
'alternative camp' günlüğü
“Bu fotoğrafların bir bölümü ‘Dalmak Özgürlüktür’ projesi süresince çekilen fotoğraflardan oluşuyor. USAT’lı (Uludağ Üniversitesi Sualtı Topluluğu) gençlerin büyük bir özveriyle yürüttükleri ‘Dalmak Özgürlüktür’ projesi, 2004 yılı şubat ve mayıs ayları arasında Bursa’da çeşitli engelli derneklerinin ve zihinsel engelli çocuklara eğitim veren okulların katılımıyla gerçekleştirildi. Proje boyunca farklı engel gruplarından birçok katılımcı yüzme dersleri aldı ve dalışı tecrübe etti. Yüzme ve dalış derslerinin dışında hâlâ devam eden arkadaşlıklar kuruldu.
Diğer fotoğraflar ise ‘Dalmak Özgürlüktür’ projesine de esin kaynağı olan ve USAT’lı eğitmenlerin engellilere dalış yaptırabilmeleri için gerekli eğitimi de aldıkları ‘Alternative Camp’ta çekilen fotoğraflardan oluşuyor. ‘Alternative Camp’ı kısaca üç yıldır Bodrum’da faaliyet gösteren bir 'engelliler ve gençlik, spor ve entegrasyon kampı' olarak tanımlayabiliriz.
Projeye ve kampa katılımım süresince çektiğim fotoğraflar; dışarıdan, müdahalesiz gözlemler olmayıp aksine bir birey olarak orada bulunmam dolayısıyla insanlarla ve mekânla etkileşimlerim sonucu ortaya çıkmış üretimler. Yakınlık kurduğuma inandığım kişileri, özel olduğunu hissettiğim anlarda fotoğrafladım. Bu anlamda fotoğraflar bütünüyle ‘Dalmak Özgürlüktür’ projesini ve kampı belgelemekten çok, oralarda bulunduğum süre boyunca tuttuğum günlüğümü oluşturmakta. Buna rağmen fotoğrafların belgesel disiplin çerçevesinde çekildiğini, fotoğraflardaki insanlara ve konuya müdahalemin o an orada bulunmamdan, insanlarla ve mekânla iletişim içinde olmaktan ibaret olan bir doğal süreç olduğunu düşünmekteyim.
Ayrıca, bir taraftan böyle öznel bir günlük tutarken diğer taraftan duyduğum estetik kaygının, kendi içerisinde tutarlı, içerik ile ters düşmeyecek bir bütünlük sağlamasına çalıştım. Bu projenin benim için henüz tamamlanmadığını, kampı ve engellileri bir fotoğrafçı olarak daha uzun süre gündemimde tutmayı planladığımı da belirtmeliyim.”